Rafa Nadal é un deportista excepcional. Aos seus 21 anos recén cumpridos é o mellor tenista da historia con dous grand slams e unha Copa Davids ademais dun récord de vitorias en terra batida difícil de superar. En pouco tempo pode ser o mellor deportista español da historia superando a mitos como Indurain, estrelas actuais como Pau Gasol ou a necios da envergadura do máis famoso chófer asturiano.

Ademais sempre amosou ser un tipo ben sensato. Raúl, a superestrela do Real Madrid, cun par de temporadas goleadoras creuse tan intocable coma o seu mentor Fernando Hierro. Que dicir do anteriormente citado Alonso… Sen embargo segue a dar esa imaxe de tipo normal, incluso simpático, como amosou nun anuncio publicitario con Pau Gasol. Todas esas promocións ao redor da súa imaxe non lle fixeron perder a cabeza.

E no estrictamente deportivo é un exemplo de coraxe, entrega, concentración e sacrificio. Só hai dúas cousas que non me agradan del: o seu madridismo e a cohorte de admiradores que ten na prensa madrileña que levan o seu peloteo máis aló das pistas. Non descartaría que algún estivese namorado del.

Teño uns anos e xa me habituei á inexistente honestidade ou mesura da prensa deportiva da capital. O que me sigue facendo remexer as tripas son as descalificacións cara o que é seguramente xa o mellor tenista da historia. Roger Federer posúe as cualidades de Nadal no tocante a ser unha persoa educada, humilde, forte mentalmente e concentrada. Sen embargo o abismo tenístico que os separa é tan grande como a amizade que os une. Por iso creo que Roger, o home dos récords merece gañar os 4 últimos grand slam, algo que o manacorí evitou nos dous últimos anos, para afianzar a súa lenda. Nadal terá tempo para facernos de desfrutar… a pesar do Marca, do As e de Antena 3.