A outra Copa América
A outra Copa América é na que as grandes seleccións do continente descuberto por nós levan a xogadores de segundo nivel para disputar unha incomprensible competición cada dous anos que non fai máis ca lesionar ás estrellas da Champions, a Liga ou a Premier. Non hai sopor ante as disputas dos veleiros de millonarios só hai aburrimento perante o pachorrento xogo latinoamericano con especialistas coma Colombia ou Paraguay en durmir a pelota ao mesmo que durmir ao seu público.
Onte puiden ver co meu compañeiro Alan o Brasil-Chile. Quizais os xogadores do país longaniza non mereceron tal varapalo ante unha decepcionante Canarinha. Sobre todo porque cando Cappa empezou a nomear aos grandes xogadores brasileiros sobre o campo citou a Robinho, Alves (incomprensible suplente) e… tivo que parar. Poucas veces vin a un dianteiro tan inoperante como Vagner Love, o artilleiro do amor, e un centro do campo de tal vulgaridade (Elano, Mineiro… Gilberto Silva parecía Guardiola). Anderson, desaparecido en combate, Diego, parece que gordo.
O mellor do partido foi que tiveran que ir os árbitros a amañar a portería. Ao principio intentouno un empregado bolivariano pero non dou. Doni, porteiro brasileiro, fixo un amago pero foi finalmente o árbitro subido a unha silla o que o tivo que facer coa aparición estelar do xuíz de liña, un artista.
A copa América é a competiçom de naçons mais antiga do mundo.
Os únicos que levam suplentes ou jogadores de segundo nível som os brasileiros.
O pachorrento jogo de Paraguai leva 8 golos em duas partidas.
Talvez deverias fazer melhor escolha dos partidos que ves e daquela nom aborrecerias tanto a copa América.
Acaso te divertias mais no mundial com Brasil?