Os deportes que máis xente moven son tamén aqueles que máis semellanzas gardan coa vida. Isto fai que ás veces a estética se vexa sacrificada no favor da crueza, sentimento co que se recobre a nosa existencia. O fútbol é un bo exemplo cos seus penaltis inxustos no último minuto. O deporte da bicicleta devora o corpo dos seus deportistas. Canto máis poidas sofrer máis lonxe chegarás. E con tal despiadada premisa, pese a dopaxe e a mala prensa, a xente saíu ás rúas de Santiago a aplaudir a estes vagabundos que amoreados se lanzaron entre as angostas rúas de Santiago como se non houbese unha liña de meta mañá.

Que o sufrimento do deportista, aínda que sexa nun paso exaltado e fugaz, chame á porta do espectador lévanos a saír e aplaudir ata ao último corredor ameazado polo coche vasoira.