Estimado Fernando

Toda situación ten un límite e véxome obrigado a escribirche estas liñas para recordarche por que ti es o mellor piloto da F-1, un coloso español que sofre vexacións continuas e faltas de respeto nun mundo creado por e para os anglosaxóns. Os que te coñecemos sabemos que alguén co teu fair play e o teu carácter, tan afable, tan aberto, tan empático en definitiva, debe estar ao borde dunha depresión. Sen embargo, tamén sabemos que es tan grande que saberás sobrepoñerte a todas as inxustizas, opresións e sabotaxes que sofres nese mundo oscuro e noxento que circunda á F-1.

O peor de todo é que es un incomprendido no teu propio país, ese mesmo polo que loitas e compites en todo o mundo, paseando con orgullo español a bandeira patria con esforzo inigualable. Tristemente, o noso é un país de hipócritas, de envexosos e chupatintas que non saben defender o seu e que todo o de fóra lles parece mellor que o da súa propia nación.

Fernando, por favor, non esquezas que ti es o mellor de todolos tempos (e espazos). Lewis Hamilton é un copión que tan só sabe aproveitarse dos teus datos de telemetría e do teu desenrolo do coche, se non fora porque observa todo o que ti fas, nen sequera sabería cambiar de marcha; Massa é un piloto mediocre e arrogante que se refugia baixo un complexo de superioridade ridículo e que tivo a sorte de estar nun gran equipo como Ferrari; Kimi é un borrachín que non ten nin idea de evolucionar un motor e que tan só é especialista en romper motores pola súa conducción torpe e violenta. Pásache o mesmo que aos máis grandes, tanto no automovilismo (Senna, Schumacher, Lauda…) como no resto dos deportes (Alí, Federer, Woods…): os seus rivais, coma os teus, eran uns inútiles.

Ti si que es un deportista exemplar, un auténtico cabaleiro tanto na victoria como cando o mundo enteiro conspira contra ti para que non gañes (é que se non ninguén podería contigo, pobres diaños). Ti, ao contrario que outros pilotos, nunca puxeches en cuestión o traballo do teu equipo –nin en Renault nin en McLaren-, nunca cuestionaches as decisións de Briatore ou Ron Dennis. Ademais, cando perdes sempre o fas facendo gala do teu fair play, non coma outros que lle botan a culpa ás decisións do equipo, aos fallos na estratexia ou aos mecánicos.

Qué asco nos dá Hamilton, un engreído que se aproveita da súa nacionalidade para discutir o teu reinado. Ademais é un tramposo que conta cunha enorme fortuna, ten unha flor que nin Capello. No Gran Premio de Europa, por culpa dunha tuerca mal axustada, saiuse do trazado e golpeouse coas barreiras de protección a máis de 200 kilómetros por hora. Sen embargo, grazas á súa fortuna, nin lle pasou en carreira nin se viu privado de correr o gran premio. O colmo da “chorra” de Hamilton produciuse no Gran Premio de Turquía, cando tivo a enorme sorte de reventar unha roda cerca de boxes. Oxalá che pasara a ti iso, cando menos algunha vez, pero a fortuna non che sonríe, nin sequera pinchas (non serán tamén os de Bridgestone uns conspiradores masóns antiespañois marxistas-leninistas?).

Ti, aínda porriba, es o único que realmente sinte os colores de McLaren, o único que defende a morte ao seu equipo. O malvado de Hamilton foi quen de declarar en contra do seu propio equipo no Gran Premio de Hungría. Qué desfachatez! Ti nunca farías nada que fora en contra dos intereses de McLaren, non coma el, que con tal de salvar o pelexo sería capaz de vender á sua nai…